Ah bu hamur işlerine düşkünlüğüm beni bu kilolara getirdi. Sadece onlar değil tabii ıvır zıvır tutkusu anormal ölçüde yenen çikolatalar.. Halbuki ilkokulda ne kadar da iştahsızdım. Hatırlıyorum çorbayı herkes sofradan kalkınca ben ancak bitirebiliyordum. Hele pilavı yutamadığımı çok net hatırlıyorum. Tabi ki canım annem dayamış iştah şuruplarını, 80 li yıllar, zayıf çoçuk başarısız bir ebeveyn göstergesi şimdiki gibi değil durumlar ne kadar besilisin o kadar sağlıklı. Şuruplar mı bozdu dengemi bilmiyorum ama ortaokulda artık balık etli bir kız olmuştum. Lisede öyle geçti sonra üniversiteyi bitirirken bayağ bir kilo aldım. 4 çikolatalı gofleti arka arkaya yediğimi hatırlıyorum. Blum blum yağ oldu onlar derken iş hayatı, öğrencilikten daha da hareketsiz bir hayat kilolara hep artı getirdi. İki yıl önce diyet ve sporla tam on üç kilo verdim. Gelin olacağım için motivasyonum tamdı ama yine üç ay sonra o kadar ölçülü beslenmekten sıkılmıştım. Evlenince çok hızlı bir şekilde geri geldiler. Artık biliyorum ki kilo vermek kolay korumak, sabit tutmak zor. Şu an çok hareketsiz iş hayatım olduğundan sporu hayatıma dahil etmeye uğraşıyorum. Özellikle sabah yürüyüşleri gün içindeki enerjimi ve psikolojimi de olumlu etkiliyor. Yemek konusu enteresan nasıl beslenmem gerektiğini çok iyi biliyorum ne kadar olması gerektiğini de ama bilmediğim kendimle ilgili başka şeyler var galiba.. Aslında burada cumartesi akşamı yaptığım keki anlatacaktım konu nerelere geldi...Bir de şu soruya hasta oluyorum 'zayıflamayı düşünmüyor musun ?' Her şişman bunu düşünür...
insan hissettiği kiloda, yaşta ve boydadır:)
YanıtlaSilmisal ben 1.70 boyunda, 55 kilo ve 27 yaşındayım. Ayrıca kumral düz saçlı ve yeşil gözlüyüm.
Şakası bir yana kilo olayı gerçekten bir mesele. Ben de bu konuda muzdaribim ama hiç öyle çocuklukta çok iştahsızdım gibi bir durumum yok her zaman yemekle (sevdiğim şeyleri yemekle en aızndan) aram hep iyidir. Bence biz yıllar boyu diyet yap diyet boz metabolizmamıza kafayı yedirdik.
Dün düşünüyordum hatta..insan bu kadar yemekle kafayı bozmamalı. Canı isteyince yemeli istemeyince yememeli. Zaten zayıf ya da kilo sorunu olmayan insanlar hiç böyle yemek takıntılı değiller. Açlarsa canları istiyorsa ne istiyorlarsa yiyorlar ama toklarsa da ağızlarından zorla soksan da bişey yemiyorlar..Bizim sıkıntımız "tokum" deme noktasında sanırım. Bu arada 4 gofret mi dedin
dişimin kovuğuna gitmez:)))))
Yorumun ve beni hemen izlemeye aldığın için çok sağol...Bu aralar bende çok sıkmıyorum kendimi ben zayıfım zaten kilo sorunum yok deyince sanki yediklerimi bile daha kolay yakar oldum yani senin yöntemi benimsemeye başladım :))
YanıtlaSilbir çeşit nlp tekniği ya da daha da güzeli kendi kültürümüzdeki karşılığı işte bir şeyi 40 kere söylersen olur hesabı:)))))
YanıtlaSilEvet bende Pisikopatinin dediklerine bende katiliyorum.
YanıtlaSilBende sizin gibi cok zayif ve celimsiz bir cocuktum. 25 yasindan sonra bir sismanladim aman aman. Evlendikten sonra kilo vermek icin diyetisyene falan bas vurdum nafile. Yukarida tarif edilen metodu iki kitapta okudum, biri Tek Sisman Sey Beyniniz ve Gabriel's Method. Ikisinde de anlatilan metoda göre kilonuz hakkinda bir mantra bulup kendinizin zayif olduguna inandirdiginiz zaman az yemek yemege ve yedikleriniz de yakmaya basliyorsunuz. Bu yöntemle 9 kilo verdim.
sevgilikaynanam tebrik ediyorum darısı başıma diyorum.
YanıtlaSil